นิทานของ blog เรื่อง “คนตาบอดกับคนขาลีบ” & “กระต่ายกับเต่า”

กาลครั้งหนึ่งเมื่อ 3 วันที่แล้ว มีชายรูปหล่อคนหนึ่ง นึกอยากจะทำเว็บบล็อกเกี่ยวกับเรื่องราว ข้อมูลความรู้ และข่าวสารที่คนเขากำลังสนใจ ที่เขาได้ไปเจอมา แต่เขาไม่ค่อยมีเงิน จึงทำได้เพียงแค่คิดเท่านั้น เปรียบเหมือน “คนตาดีแต่ขาลีบ”

แต่เมื่อเขาได้มาเจอกับใครคนหนึ่ง อยากมี blog เช่นเดียวกับที่คนหล่อฝัน คนคนนั้นทำบล็อกไม่เป็นแต่มีตังค์ เปรียบเหมือน “คนตาบอดแต่แ้ข้งขาดี”

แล้ว “คนตาบอดกับคนขาลีบ” จึงมารวมกัน เป็นคนที่เต็มคนขึ้นมา blog เล็กๆแต่เต็มเปี่ยมไปด้วยหัวใจที่ยิ่งใหญ่บล็อกหนึ่ง จึงเกิดขึ้น.

พ่อเฒ่าม้งสอนว่า “หว่า เตอโบ้ ค้อ เตอแถะที้ แปลว่า ไม้ไผ่ลำเดียวทอดข้ามน้ำไม่ได้้” “บือ เตอ เผลอะ ค้อ เตอแก๊สิ แปลว่า ข้าวเปลือกเม็ดเดียวต้มเหล้าไม่ได้“

คนหล่อคิดว่า ทีมเรามีสองคนก็จริง แต่มันก็เหมือนมีอยู่คนเดียว บล็อกจึงเปิดรับทีมเพิ่มมาอีกหลายคน คนที่เข้ามา เราไม่ต้องการคนเก่ง

คนที่เคยเป็นโค้ชทีมฟุตบอลจะรู้ดี ว่านักเตะเก่งๆดังๆ ที่เคยได้แชมป์มาหลายแชมป์แล้ว จะเหมือนถ่านที่กำลังหมดไฟ ความมุ่งมั่น พลังที่จะทุ่มเท ให้กับทีมจะน้อยกว่า นักเตะที่ยังไม่ประสบความสำเร็จ.

เราจึงเปิดรับคนที่ไม่จำเป็นต้องเก่ง ไม่ต้องเป็นอะไรเลย มีแค่ความทุ่มเท มีใจอยากจะเรียนรู้ และเติบโตไปกับเรา เราเชื่อว่าคนเหล่านั้นที่เข้ามา แล้วเขาจะกลับออกไป สู่ชัยชนะได้ด้วยตนเอง..

ทำไมกระต่ายมันจึงวิ่งแพ้เต่า ฟังมาตั้งแต่เล็กจนโต(หล่อด้วย) บทสรุปคือเต่าเข้าเส้นชัยก่อนเสมอ เราจึงไม่เคยกลัวคนเก่ง ไม่กลัวเว็บใหญ่ๆเลย คนเก่งมีจุดอ่อนเหมือนกระต่าย เหนือกว่าทุกอย่าง แต่ความชะล่าใจงัย ที่มันทำให้กระต่ายแพ้.

มาคอยดูกันต่อไปว่า “คนตาบอดกับคนขาลีบ” จะขโมยไก่ได้กี่เล้า และ “กระต่ายกับเต่า” ใครจะไปถึงเส้นชัยก่อนกัน…

ปล.เมื่อไหร่ไอ้คนตาบอดมันจะได้ adsense มาซักที(ว๊ะ) เตรียมที่ไว้รอนานแล้วนะ

Thai Share This